<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?><?xml-stylesheet href="http://www.blogger.com/styles/atom.css" type="text/css"?><feed xmlns='http://www.w3.org/2005/Atom' xmlns:openSearch='http://a9.com/-/spec/opensearchrss/1.0/' xmlns:georss='http://www.georss.org/georss' xmlns:gd='http://schemas.google.com/g/2005' xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'><id>tag:blogger.com,1999:blog-17154662</id><updated>2011-07-28T19:53:30.498-04:00</updated><category term='INFRAreflexciones'/><category term='yo'/><title type='text'>Mi Jardín Secreto</title><subtitle type='html'>Aviso de Utilidad Publica: aca usted no va a encontrar buena ortografia, buena redaccion, y por supuesto,ideas tan brillantes.
Solamente a mí</subtitle><link rel='http://schemas.google.com/g/2005#feed' type='application/atom+xml' href='http://moumon.blogspot.com/feeds/posts/default'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/17154662/posts/default?max-results=100'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://moumon.blogspot.com/'/><link rel='hub' href='http://pubsubhubbub.appspot.com/'/><author><name>Moumon</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16354276082641687113</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='25' src='http://photos1.blogger.com/blogger/402/1647/1600/moumon.jpg'/></author><generator version='7.00' uri='http://www.blogger.com'>Blogger</generator><openSearch:totalResults>11</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>100</openSearch:itemsPerPage><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-17154662.post-2560443302419734907</id><published>2008-06-09T00:37:00.009-04:00</published><updated>2010-04-28T04:25:51.553-04:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div align="justify"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_4SIfuQGuntI/S9eiE-ZpuaI/AAAAAAAAABc/Pw0qna4q4yg/s1600/op.jpg"&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 400px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5465014879191153058" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_4SIfuQGuntI/S9eiE-ZpuaI/AAAAAAAAABc/Pw0qna4q4yg/s400/op.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Vengo llegando, son las 12:20 andaba dejando en el terminal de buses a la nata, una de mis buenas amigas , mi casa queda cerca, hace unos meses se titulo y se fue a trabajar a &lt;span id="SPELLING_ERROR_0" class="blsp-spelling-corrected"&gt;Santiago&lt;/span&gt;, la hecho de menos, la quiero mucho, pero hace tiempo que no &lt;span id="SPELLING_ERROR_1" class="blsp-spelling-corrected"&gt;caía&lt;/span&gt; en peso de la &lt;span id="SPELLING_ERROR_2" class="blsp-spelling-corrected"&gt;magnitud&lt;/span&gt;.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Hace un &lt;span id="SPELLING_ERROR_3" class="blsp-spelling-corrected"&gt;&lt;span id="SPELLING_ERROR_0" class="blsp-spelling-error"&gt;frio&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; espantoso, hay neblina, apenas se ve, la noche &lt;span id="SPELLING_ERROR_4" class="blsp-spelling-error"&gt;&lt;span id="SPELLING_ERROR_1" class="blsp-spelling-error"&gt;ta&lt;/span&gt;'&lt;/span&gt; oscura, llegamos al terminal la dejo en el bus la abrazo le digo que la &lt;span id="SPELLING_ERROR_5" class="blsp-spelling-corrected"&gt;quiero&lt;/span&gt; mucho, que no es lo mismo, saber que esta en &lt;span id="SPELLING_ERROR_6" class="blsp-spelling-corrected"&gt;Santiago&lt;/span&gt;, antes tampoco nos &lt;span id="SPELLING_ERROR_7" class="blsp-spelling-corrected"&gt;veíamos&lt;/span&gt; mucho, pero estaba &lt;span id="SPELLING_ERROR_8" class="blsp-spelling-corrected"&gt;&lt;span id="SPELLING_ERROR_2" class="blsp-spelling-error"&gt;aca&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;, ahora no. Al momento del abrazo me invade una nostalgia vieja, una pena del alma como la de la violeta, me separo de ella y nos miramos nos &lt;span id="SPELLING_ERROR_9" class="blsp-spelling-corrected"&gt;sonreímos&lt;/span&gt;, media vuelta y camino a mi casa, h&lt;span id="SPELLING_ERROR_10" class="blsp-spelling-error"&gt;&lt;span id="SPELLING_ERROR_3" class="blsp-spelling-error"&gt;arta&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; gente pero mi pensamiento se desviaba, los pasos retumbaban en los charcos de agua, el &lt;span id="SPELLING_ERROR_11" class="blsp-spelling-error"&gt;&lt;span id="SPELLING_ERROR_4" class="blsp-spelling-error"&gt;frio&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; parece que se &lt;span id="SPELLING_ERROR_12" class="blsp-spelling-error"&gt;&lt;span id="SPELLING_ERROR_5" class="blsp-spelling-error"&gt;intensificaba&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; y la negrura de la noche se &lt;span id="SPELLING_ERROR_13" class="blsp-spelling-corrected"&gt;acentuaba&lt;/span&gt; &lt;span id="SPELLING_ERROR_14" class="blsp-spelling-corrected"&gt;después&lt;/span&gt; de las luces del terminal, trataba de apurar el paso y la pena &lt;span id="SPELLING_ERROR_15" class="blsp-spelling-corrected"&gt;seguía&lt;/span&gt; &lt;span id="SPELLING_ERROR_16" class="blsp-spelling-corrected"&gt;ahí&lt;/span&gt;, del colegio que somos "yuntas", es vernos y &lt;span id="SPELLING_ERROR_17" class="blsp-spelling-corrected"&gt;reír&lt;/span&gt;, &lt;span id="SPELLING_ERROR_18" class="blsp-spelling-error"&gt;&lt;span id="SPELLING_ERROR_6" class="blsp-spelling-error"&gt;literalmente&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; hablando, vernos nos provoca risa, no &lt;span id="SPELLING_ERROR_19" class="blsp-spelling-error"&gt;necesitamos&lt;/span&gt; &lt;span id="SPELLING_ERROR_20" class="blsp-spelling-error"&gt;&lt;span id="SPELLING_ERROR_7" class="blsp-spelling-error"&gt;engrupirnos&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; ni aparentar &lt;span id="SPELLING_ERROR_21" class="blsp-spelling-error"&gt;ni una&lt;/span&gt; "&lt;span id="SPELLING_ERROR_22" class="blsp-spelling-error"&gt;&lt;span id="SPELLING_ERROR_8" class="blsp-spelling-error"&gt;custion&lt;/span&gt;"&lt;/span&gt;, los silencios no molestan, las aberraciones de los otros no molestan, los defectos no molestan, hay h&lt;span id="SPELLING_ERROR_23" class="blsp-spelling-error"&gt;&lt;span id="SPELLING_ERROR_9" class="blsp-spelling-error"&gt;arta&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; agua, parece que &lt;span id="SPELLING_ERROR_24" class="blsp-spelling-corrected"&gt;llovió&lt;/span&gt; en la tarde, hay algunos negocios abiertos, su imagen se me queda retenida, el pecho se me contrae, &lt;span id="SPELLING_ERROR_25" class="blsp-spelling-error"&gt;&lt;span id="SPELLING_ERROR_10" class="blsp-spelling-error"&gt;ta&lt;/span&gt;'&lt;/span&gt; grande, &lt;span id="SPELLING_ERROR_26" class="blsp-spelling-error"&gt;&lt;span id="SPELLING_ERROR_11" class="blsp-spelling-error"&gt;ta&lt;/span&gt;'&lt;/span&gt; trabajando de &lt;span id="SPELLING_ERROR_27" class="blsp-spelling-error"&gt;&lt;span id="SPELLING_ERROR_12" class="blsp-spelling-error"&gt;nutri&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; en &lt;span id="SPELLING_ERROR_28" class="blsp-spelling-error"&gt;&lt;span id="SPELLING_ERROR_13" class="blsp-spelling-error"&gt;coaniquen&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;, pero si parece ayer que llegaba a mi casa porque &lt;span id="SPELLING_ERROR_29" class="blsp-spelling-corrected"&gt;había&lt;/span&gt; &lt;span id="SPELLING_ERROR_30" class="blsp-spelling-corrected"&gt;peleado&lt;/span&gt; con el de turno! y la &lt;span id="SPELLING_ERROR_14" class="blsp-spelling-error"&gt;Ale&lt;/span&gt; al lado moviendo la cabeza, no se en cuanto mas la voy a ver, no se si esto de la &lt;span id="SPELLING_ERROR_31" class="blsp-spelling-corrected"&gt;lejanía&lt;/span&gt; con mis amigos..... no, con los seres que quiero, se va a ir haciendo mas presente en mi vida.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;No quise darme vuelta &lt;span id="SPELLING_ERROR_32" class="blsp-spelling-error"&gt;&lt;span id="SPELLING_ERROR_15" class="blsp-spelling-error"&gt;pa&lt;/span&gt;'&lt;/span&gt; &lt;span id="SPELLING_ERROR_33" class="blsp-spelling-corrected"&gt;decirle&lt;/span&gt; &lt;span id="SPELLING_ERROR_34" class="blsp-spelling-error"&gt;&lt;span id="SPELLING_ERROR_16" class="blsp-spelling-error"&gt;chao&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;, no me dio el cuero, le &lt;span id="SPELLING_ERROR_35" class="blsp-spelling-corrected"&gt;prometí&lt;/span&gt; escribirle todas las semanas, no me gustan estas cosas de la vida.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Esperemos que los &lt;span id="SPELLING_ERROR_36" class="blsp-spelling-corrected"&gt;días&lt;/span&gt; de antes vuelvan, donde las risas &lt;span id="SPELLING_ERROR_37" class="blsp-spelling-corrected"&gt;fluían&lt;/span&gt; de la nada, cuando no era &lt;span id="SPELLING_ERROR_38" class="blsp-spelling-error"&gt;&lt;span id="SPELLING_ERROR_17" class="blsp-spelling-error"&gt;necesario&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; decirnos que nos &lt;span id="SPELLING_ERROR_39" class="blsp-spelling-corrected"&gt;queríamos&lt;/span&gt; porque &lt;span id="SPELLING_ERROR_40" class="blsp-spelling-corrected"&gt;vivíamos&lt;/span&gt; el querer, esperemos....&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17154662-2560443302419734907?l=moumon.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://moumon.blogspot.com/feeds/2560443302419734907/comments/default' title='Comentarios de la entrada'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=17154662&amp;postID=2560443302419734907' title='0 Comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/17154662/posts/default/2560443302419734907'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/17154662/posts/default/2560443302419734907'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://moumon.blogspot.com/2008/06/vengo-llegando-son-las-1220-andaba.html' title=''/><author><name>Moumon</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16354276082641687113</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='25' src='http://photos1.blogger.com/blogger/402/1647/1600/moumon.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_4SIfuQGuntI/S9eiE-ZpuaI/AAAAAAAAABc/Pw0qna4q4yg/s72-c/op.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-17154662.post-3957556582422400445</id><published>2008-02-27T02:37:00.006-03:00</published><updated>2010-04-27T22:29:30.750-04:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;a href="http://bp3.blogger.com/_4SIfuQGuntI/R8T6SX2scAI/AAAAAAAAAAw/ltSiC2bbZQM/s1600-h/nightStreet.gif"&gt;&lt;img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 340px; FLOAT: left; HEIGHT: 400px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5171533465676181506" border="0" alt="" src="http://bp3.blogger.com/_4SIfuQGuntI/R8T6SX2scAI/AAAAAAAAAAw/ltSiC2bbZQM/s400/nightStreet.gif" width="328" height="400" /&gt;&lt;/a&gt; &lt;div align="justify"&gt;Te siento aquí, aunque no te conozco no te he viste, ni siquiera en sueños!, te siento aquí, te canto esta cancion por el futuro posible o por el que nunca va a ocurrir, te tapo esta noche de verano que extrañamente hace frío, te cuido y te hago cariño y te digo que todo va estar bien que yo te cuido tus sueños, te canto por que si, te siento tan cerca y hasta puede que no te vea en esta vida!, (risa, media sonrisa, ojos con un poco de tristeza) no necesito decirte que te quiero porque eso lo sabes y lo as sabido siempre, solo te canto te medio sonrió y te miro.&lt;br /&gt;&lt;em&gt;en serio vas a estar con los brazos abiertos para cuando caiga? en serio me vas a besar entre la embriaguez y el amor? es verdad que voy a poder mirar las estrellas sin miedo que te escondas? yo sigo aquí?&lt;/em&gt; &lt;/div&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;iframe height="100" marginheight="0" src="http://www.evoca.com/myrecordings/recBlogForIFrame.jsp?rid=143143" frameborder="0" width="100" marginwidth="0" scrolling="no" color="transparent"&gt;&lt;br /&gt;            &lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;la cancion.... (cantada por Madeleine Peyroux)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Drink up, baby, stay up all night&lt;br /&gt;The things you could do, you won't but you might&lt;br /&gt;The potential you'll be that you'll never see&lt;br /&gt;The promises you'll only make&lt;br /&gt;Drink up with me now and forget all about&lt;br /&gt;The pressure of days, do what&lt;br /&gt;I say And I'll make you okay and drive them away&lt;br /&gt;The images stuck in your head&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;People you've been before that you don't want around anymore&lt;br /&gt;That push and shove and won't bend to your will&lt;br /&gt;I'll keep them still&lt;br /&gt;Drink up, baby, look at the stars&lt;br /&gt;I'll kiss you again between the bars&lt;br /&gt;Where I'm seeing you there with your hands in the air&lt;br /&gt;Waiting to finally be caught&lt;br /&gt;Drink up one more time and&lt;br /&gt;I'll make you mine&lt;br /&gt;Keep you apart, deep in my heart&lt;br /&gt;Separate from the rest, where I like you the best&lt;br /&gt;And keep the things you forgot&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;The people you've been before that you don't want around anymore&lt;br /&gt;That push and shove and won't bend to your willI'll keep them still&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17154662-3957556582422400445?l=moumon.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://moumon.blogspot.com/feeds/3957556582422400445/comments/default' title='Comentarios de la entrada'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=17154662&amp;postID=3957556582422400445' title='4 Comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/17154662/posts/default/3957556582422400445'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/17154662/posts/default/3957556582422400445'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://moumon.blogspot.com/2008/02/te-siento-aqu-aunque-no-te-conozco-no.html' title=''/><author><name>Moumon</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16354276082641687113</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='25' src='http://photos1.blogger.com/blogger/402/1647/1600/moumon.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://bp3.blogger.com/_4SIfuQGuntI/R8T6SX2scAI/AAAAAAAAAAw/ltSiC2bbZQM/s72-c/nightStreet.gif' height='72' width='72'/><thr:total>4</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-17154662.post-5806182367838949570</id><published>2007-11-21T02:04:00.000-03:00</published><updated>2007-11-21T02:16:16.699-03:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>buscando luces dentro de paquetes de seda?&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17154662-5806182367838949570?l=moumon.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://moumon.blogspot.com/feeds/5806182367838949570/comments/default' title='Comentarios de la entrada'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=17154662&amp;postID=5806182367838949570' title='0 Comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/17154662/posts/default/5806182367838949570'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/17154662/posts/default/5806182367838949570'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://moumon.blogspot.com/2007/11/buscando-luces-dentro-de-paquetes-de.html' title=''/><author><name>Moumon</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16354276082641687113</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='25' src='http://photos1.blogger.com/blogger/402/1647/1600/moumon.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-17154662.post-3368354162125915722</id><published>2007-07-27T16:47:00.001-04:00</published><updated>2007-07-27T16:55:30.846-04:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='INFRAreflexciones'/><title type='text'></title><content type='html'>&lt;p align="left"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;Desvaríos Visuales&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;Ok, reconozcámoslo, tengo una tendencia repetitiva al monocromo, es cosa de ver este blog , miren el fondo…, ahora miren las imágenes…., bueno, si, parece algo medio desquiciado , pero no creo que sea tan así; conversando una vez con la Feña acerca de este tema, me acordó muy bien de una frase “ usar una escala de color, te da la ventaja de percibir mejor la formas” ….. conjeturando cosas obvias, debe ser por que no esta el distractor principal, el color.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;El corazón… siempre lo pintan de rojo, por sabiduría popular representa algo cálido ardiente , todos atributos comunes a algo “vivo”, so… que pasa si el rojo no existiese, podríamos darnos cuenta de ciertos detalles en el corazón?, hendiduras,, ciertos escapes, formas que no logramos apreciar a primera vista, te imaginai? lograr devela pequeños detallas de la persona en proceso de enamoramiento?, tal vez nos tomaríamos reparos antes de meterno con cualquier traste que aparezca por ahí,con un corazon de formas torcidas, con bordes rectos y filudos, cubierto con un manto rojo casi lumínico!.... creo que en este punto, esta hablando mi yo malo , asi que no me hagan caso, son tonteras….&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;No po, si pudiéramos ver la formas del corazón del otro no seria amor, no seria el bello idilio representado en ese fofo y colorinche símbolo , seria una mena transacción, algo seguro, no habría riesgo….. pero pucha que duele cuanto te equivocai ah? como desearía conocer las formas ocultas, casi premonitorias que te gritan desesperadas escondidas por ese desagradable cubierta, como la de un chupete que se enfrió y agarra una textura pegajosa, (iugg). Pero bueno, pareciese que lo que vale la pena implica un riesgo, algo así como que no hay felicidad sin dolor y otras estupideces fluexitinicas de mi especie&lt;br /&gt;Bueno que puedo decir del monocromo y en general de la visualidad en mi vida, me encanta , de chico tuve esa manía con las formas, no se imaginan el tamaño de mi boca la primera vez que vi un cuadro de Dalí, como traspasaba todas las barreras de mi concreta estructura mental y plasmaba tanto disparate maravilloso en mi incrédulo y asustado cerebro, por otra parte este gusto por el monocromo y el reconocimiento de las formas, refleja una parte de mi que pocos conocen, será por mi marcada extroversión, pero en ciertas areas, me cuesta abrir sin conocer, el riesgo me asusta, pero que digo! A todo el mundo le asusta!, tan egoísta como siempre, bueno, los positivo es que esto no esta sacramentado, creo que se puede transar por ahí, dependiendo de quien…. Perdón!... de la situación…&lt;/div&gt;&lt;p align="center"&gt;&lt;a href="http://bp3.blogger.com/_4SIfuQGuntI/Rqpapq9x5XI/AAAAAAAAAAM/BD1mdavc6d0/s1600-h/ist2_1399874_graffiti_heart_skull.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5091982000650315122" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://bp3.blogger.com/_4SIfuQGuntI/Rqpapq9x5XI/AAAAAAAAAAM/BD1mdavc6d0/s400/ist2_1399874_graffiti_heart_skull.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17154662-3368354162125915722?l=moumon.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://moumon.blogspot.com/feeds/3368354162125915722/comments/default' title='Comentarios de la entrada'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=17154662&amp;postID=3368354162125915722' title='3 Comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/17154662/posts/default/3368354162125915722'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/17154662/posts/default/3368354162125915722'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://moumon.blogspot.com/2007/07/desvaros-visuales-ok-reconozcmoslo.html' title=''/><author><name>Moumon</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16354276082641687113</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='25' src='http://photos1.blogger.com/blogger/402/1647/1600/moumon.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://bp3.blogger.com/_4SIfuQGuntI/Rqpapq9x5XI/AAAAAAAAAAM/BD1mdavc6d0/s72-c/ist2_1399874_graffiti_heart_skull.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>3</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-17154662.post-116612505714846740</id><published>2006-12-14T16:28:00.000-03:00</published><updated>2007-07-31T11:44:46.090-04:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='yo'/><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div align="justify"&gt;Hoy se cumplen 23 vueltas de la tierra al sol, desde la primera vez que mi mami me dio el primer besito, a las doce del día(me siento respecial por haber nacido a la hora de mas sol en el día) me llego la luz por primera vez..&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Se a hecho corto el camino, parece ayer que soñaba con ser grande para alcanzar la mesa, parece ayer que andaba de la mano de mis dos papas (que felicidad mas plena esa sensación) parece hoy en la mañana cuando estaba en el colegio y soñaba con el mundo de posibilidades que me esperaba en la vida.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Es increíble como la vida se va formando sin que tu pienses donde vas a terminar, jamás pensé que iba a estudiar odontología, nunca pensé que iba tener que congelar por razones económicas, nunca pensé que en ella iba a encontrar personas tan maravillosas, que me marcarían para siempre, nunca pensé que iba a añorar tanto a mis amigos del colegio, pero asi se va formando mi vida, de a poquito, a veces pienso que e querido tantas cosa que no podido tener, y los mas raro y fantástico, no se si me hubieran entregado tanto como las que no he querido, incluso rechazado, freak la vida, pero eso es.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Apenas conozco atisbos, me quedan muchos, dolores muchas trabas, muchos retos, no soy perfecto, aunque secretamente aspiro a eso, la perfección, se que no la voy alcanzar pero le are empeño, Quero crecer, Quero ser mejor que ayer, siempre Quero mas, no importa que no me resulte, solo necesito las fuerzas para seguir.&lt;br /&gt;Le agradezco a la gente que me a moldeado, como dice mi amiga mattiza, la gente que me ha tallado, le agradezco a mis papas por el cariño infinito que me han entregado, creo sin saber teoría con respecto a eso, que si no hubiera sido por eso, no tendría la fuerza ni mi alegría.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Espero que me quede arto por recorrer, todavía no conozco el amor, todavía tengo rabias guardadas que tengo que sanar, todavía tengo defectos que se que puedo pulir, todavía me falta mucho, pero tengo las ganas, y tengo la fuerza, que no sea un año mas viejo, que sea un año mas de vida.&lt;br /&gt;Muchas gracias a todos lo que de alguna u otra forma han marcado un hito en mi corta, pero ancha vida.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Carlitos del Sol&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17154662-116612505714846740?l=moumon.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://moumon.blogspot.com/feeds/116612505714846740/comments/default' title='Comentarios de la entrada'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=17154662&amp;postID=116612505714846740' title='8 Comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/17154662/posts/default/116612505714846740'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/17154662/posts/default/116612505714846740'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://moumon.blogspot.com/2006/12/hoy-se-cumplen-23-vueltas-de-la-tierra.html' title=''/><author><name>Moumon</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16354276082641687113</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='25' src='http://photos1.blogger.com/blogger/402/1647/1600/moumon.jpg'/></author><thr:total>8</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-17154662.post-115792727373157215</id><published>2006-09-10T16:24:00.000-04:00</published><updated>2006-09-11T19:11:29.773-04:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;p align="center"&gt; &lt;/p&gt;&lt;p align="center"&gt; &lt;/p&gt;&lt;p align="center"&gt;&lt;a href="http://photos1.blogger.com/blogger/402/1647/1600/artistic-male-nude.jpg"&gt;&lt;img style="CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/402/1647/400/artistic-male-nude.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="justify"&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;div align="justify"&gt;a veces te busco en mi cabeza, me cuesta encontrarte, apareces como una imagen borrosa que de apoco se va depurando y cuando logro visualizarla completamente me viene el maremoto de sentimientos, buenos, malos, odiables, deseables&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;... si, podí usarme en sueños, nadie lo sabe solo tu y yo, creo que él tambien&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;las piesa ta oscura, apenas entra las luces de la noche y sus sonidos apagados, tu ojitos, te perdias cuando se los tragaban los mios, te toco, desliso mi dedo por tu pecho, te gusta.... lento calmo, sin agitación, el silecio solo se interrumpe por un suspiro, te gusta, me empiezo a perder, mi nariz abre paso al aire que está cerca de ti y huelo, tu piel y su breve radiación de calor tiene la capacidad de aletargarme dulcemente, me toman tus dedos fuertes en la espina del coxis, tu aliento humedo y caliente detras de mi oreja revela el segundo supiro, precediendo al tercero que va a parar al fondo de tu garganta.... te gusta cierto?, yo se cómo te gusta,y por fín me pierdo y caigo y caigo&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;y pensar que estamos en mi mente…&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17154662-115792727373157215?l=moumon.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://moumon.blogspot.com/feeds/115792727373157215/comments/default' title='Comentarios de la entrada'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=17154662&amp;postID=115792727373157215' title='22 Comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/17154662/posts/default/115792727373157215'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/17154662/posts/default/115792727373157215'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://moumon.blogspot.com/2006/09/veces-te-busco-en-mi-cabeza-me-cuesta.html' title=''/><author><name>Moumon</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16354276082641687113</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='25' src='http://photos1.blogger.com/blogger/402/1647/1600/moumon.jpg'/></author><thr:total>22</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-17154662.post-115654664990696461</id><published>2006-08-25T18:46:00.000-04:00</published><updated>2006-09-11T19:12:13.906-04:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div style="TEXT-ALIGN: center"&gt; &lt;/div&gt;&lt;div style="TEXT-ALIGN: center"&gt; &lt;/div&gt;&lt;div style="TEXT-ALIGN: center"&gt; &lt;/div&gt;&lt;div style="TEXT-ALIGN: center"&gt; &lt;/div&gt;&lt;div style="TEXT-ALIGN: center"&gt; &lt;/div&gt;&lt;div style="TEXT-ALIGN: center"&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/402/1647/1600/BD_15235_2.jpg"&gt;&lt;img style="WIDTH: 417px; CURSOR: pointer; HEIGHT: 417px" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/402/1647/400/BD_15235_2.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 37.4pt 0pt 68.3pt; TEXT-INDENT: -5.65pt; LINE-HEIGHT: 200%; TEXT-ALIGN: center" align="center"&gt;&lt;span lang="ES"  style="font-family:Arial;"&gt;&lt;/span&gt; &lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 37.4pt 0pt 68.3pt; TEXT-INDENT: -5.65pt; LINE-HEIGHT: 200%; TEXT-ALIGN: center" align="center"&gt;&lt;span lang="ES"  style="font-family:Arial;"&gt;&lt;/span&gt; &lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 37.4pt 0pt 68.3pt; TEXT-INDENT: -5.65pt; LINE-HEIGHT: 200%; TEXT-ALIGN: center" align="center"&gt;&lt;span lang="ES"  style="font-family:Arial;"&gt;Te acuerdas cuando nadábamos en el alma del otro?&lt;?xml:namespace prefix = o /&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 37.4pt 0pt 68.3pt; TEXT-INDENT: -5.65pt; LINE-HEIGHT: 200%; TEXT-ALIGN: right" align="right"&gt;&lt;span lang="ES"  style="font-family:Arial;"&gt;Los vacíos de mi alma &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 37.4pt 0pt 68.3pt; TEXT-INDENT: -5.65pt; LINE-HEIGHT: 200%"&gt;&lt;span lang="ES"  style="font-family:Arial;"&gt;se acompañan (inevitablemente) &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 37.4pt 0pt 68.3pt; TEXT-INDENT: -5.65pt; LINE-HEIGHT: 200%; TEXT-ALIGN: right" align="right"&gt;&lt;span lang="ES"  style="font-family:Arial;"&gt;con las alegrías de la tuya,&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 37.4pt 0pt 68.3pt; TEXT-INDENT: -5.65pt; LINE-HEIGHT: 200%"&gt;&lt;span lang="ES"  style="font-family:Arial;"&gt;es casi un mar tranquilo donde estoy,&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 37.4pt 0pt 68.3pt; TEXT-INDENT: -5.65pt; LINE-HEIGHT: 200%; TEXT-ALIGN: right" align="right"&gt;&lt;span lang="ES"  style="font-family:Arial;"&gt;&lt;span style="font-size:+0;"&gt;&lt;/span&gt;ya no se siente nada, &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 37.4pt 0pt 68.3pt; TEXT-INDENT: -5.65pt; LINE-HEIGHT: 200%"&gt;&lt;span lang="ES"  style="font-family:Arial;"&gt;solo la brisa suave, &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 37.4pt 0pt 68.3pt; TEXT-INDENT: -5.65pt; LINE-HEIGHT: 200%; TEXT-ALIGN: right" align="right"&gt;&lt;span lang="ES"  style="font-family:Arial;"&gt;no existe el color&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 37.4pt 0pt 68.3pt; TEXT-INDENT: -5.65pt; LINE-HEIGHT: 200%"&gt;&lt;span lang="ES"  style="font-family:Arial;"&gt;&lt;span style="font-size:+0;"&gt;&lt;/span&gt;es solo un juego de luz y vagas oscuridades,&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 37.4pt 0pt 68.3pt; TEXT-INDENT: -5.65pt; LINE-HEIGHT: 200%; TEXT-ALIGN: right" align="right"&gt;&lt;span lang="ES"  style="font-family:Arial;"&gt;yo estoy en la orilla,&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 37.4pt 0pt 68.3pt; TEXT-INDENT: -5.65pt; LINE-HEIGHT: 200%"&gt;&lt;span lang="ES"  style="font-family:Arial;"&gt;trato de ver donde estas&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 37.4pt 0pt 68.3pt; TEXT-INDENT: -5.65pt; LINE-HEIGHT: 200%; TEXT-ALIGN: right" align="right"&gt;&lt;span lang="ES"  style="font-family:Arial;"&gt;pero no alcanzo a divisarte,&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 37.4pt 0pt 68.3pt; TEXT-INDENT: -5.65pt; LINE-HEIGHT: 200%"&gt;&lt;span lang="ES"  style="font-family:Arial;"&gt;será que te trasformaste en el mar?,&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 37.4pt 0pt 68.3pt; TEXT-INDENT: -5.65pt; LINE-HEIGHT: 200%; TEXT-ALIGN: right" align="right"&gt;&lt;span lang="ES"  style="font-family:Arial;"&gt;serás la brisa que me hace cariño?,&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 37.4pt 0pt 68.3pt; TEXT-INDENT: -5.65pt; LINE-HEIGHT: 200%"&gt;&lt;span lang="ES"  style="font-family:Arial;"&gt;lo único que se es que ya no soy la luz que te llena,&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 37.4pt 0pt 68.3pt; TEXT-INDENT: -5.65pt; LINE-HEIGHT: 200%; TEXT-ALIGN: right" align="right"&gt;&lt;span lang="ES"  style="font-family:Arial;"&gt;será el mar que me separa de ti?&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 37.4pt 0pt 68.3pt; TEXT-INDENT: -5.65pt; LINE-HEIGHT: 200%"&gt;&lt;span lang="ES"  style="font-family:Arial;"&gt;.....no, no &lt;span style="font-size:+0;"&gt;&lt;/span&gt;creo que exista otra orilla,&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 37.4pt 0pt 68.3pt; TEXT-INDENT: -5.65pt; LINE-HEIGHT: 200%; TEXT-ALIGN: right" align="right"&gt;&lt;span lang="ES"  style="font-family:Arial;"&gt;es solo el pedacito de tierra donde estoy parado,&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 37.4pt 0pt 68.3pt; TEXT-INDENT: -5.65pt; LINE-HEIGHT: 200%"&gt;&lt;span lang="ES"  style="font-family:Arial;"&gt;y si fuera así,&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 37.4pt 0pt 68.3pt; TEXT-INDENT: -5.65pt; LINE-HEIGHT: 200%; TEXT-ALIGN: right" align="right"&gt;&lt;span lang="ES"  style="font-family:Arial;"&gt;la otra orilla estaría detrás de mi?,&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 37.4pt 0pt 68.3pt; TEXT-INDENT: -5.65pt; LINE-HEIGHT: 200%"&gt;&lt;span lang="ES"  style="font-family:Arial;"&gt;estarás tu ahí?,&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 37.4pt 0pt 68.3pt; TEXT-INDENT: -5.65pt; LINE-HEIGHT: 200%; TEXT-ALIGN: right" align="right"&gt;&lt;span lang="ES"  style="font-family:Arial;"&gt;que objeto tiene darme vuelta?,&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 37.4pt 0pt 68.3pt; TEXT-INDENT: -5.65pt; LINE-HEIGHT: 200%"&gt;&lt;span lang="ES"  style="font-family:Arial;"&gt;ya no soy tu alegría, ni tu luz,&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 37.4pt 0pt 68.3pt; TEXT-INDENT: -5.65pt; LINE-HEIGHT: 200%; TEXT-ALIGN: right" align="right"&gt;&lt;span lang="ES"  style="font-family:Arial;"&gt;ya no se que soy en tu alma,&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 37.4pt 0pt 68.3pt; TEXT-INDENT: -5.65pt; LINE-HEIGHT: 200%"&gt;&lt;span lang="ES"  style="font-family:Arial;"&gt;pero en la mía,&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 37.4pt 0pt 68.3pt; TEXT-INDENT: -5.65pt; LINE-HEIGHT: 200%; TEXT-ALIGN: center" align="center"&gt;&lt;span lang="ES"  style="font-family:Arial;"&gt;ya no existe ni siquiera el agua donde flotabas.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 37.4pt 0pt 68.3pt; TEXT-INDENT: -5.65pt; LINE-HEIGHT: 200%"&gt;&lt;span lang="ES"  style="font-family:Arial;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 37.4pt 0pt 68.3pt; TEXT-INDENT: -5.65pt; LINE-HEIGHT: 200%"&gt;&lt;span lang="ES"  style="font-family:Arial;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17154662-115654664990696461?l=moumon.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://moumon.blogspot.com/feeds/115654664990696461/comments/default' title='Comentarios de la entrada'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=17154662&amp;postID=115654664990696461' title='9 Comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/17154662/posts/default/115654664990696461'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/17154662/posts/default/115654664990696461'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://moumon.blogspot.com/2006/08/te-acuerdas-cuando-nadbamos-en-el-alma.html' title=''/><author><name>Moumon</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16354276082641687113</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='25' src='http://photos1.blogger.com/blogger/402/1647/1600/moumon.jpg'/></author><thr:total>9</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-17154662.post-115577652347253499</id><published>2006-08-16T20:51:00.003-04:00</published><updated>2006-08-16T22:36:46.113-04:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div align="center"&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:180%;"&gt;&lt;strong&gt;Desde el dolor&lt;br /&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;em&gt;&lt;/em&gt;&lt;p align="center"&gt;&lt;a href="http://photos1.blogger.com/blogger/402/1647/1600/left_alone.jpg"&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="center"&gt;&lt;a href="http://photos1.blogger.com/blogger/402/1647/1600/flor-garduno-01_duze.3.jpg"&gt;&lt;img style="WIDTH: 298px; CURSOR: hand; HEIGHT: 233px" height="266" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/402/1647/400/flor-garduno-01_duze.3.jpg" width="627" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;Hace un año aproximadamente, estábamos en clases de lenguaje, y el profesor estaba haciendo el “entretenido” análisis de un libro, en eso estaba cuando citó una frase que ahí aparecía, “solo de un corazón roto se derrama la compasión”&lt;br /&gt;Ay me quede, no por la frase, si no porque dos filas mas allá, a la Paula, una compañera, se le llenaron los ojos de lágrimas, creo que fui el único que la vi, pero me sorprendió el efecto que tuvo sobre ella, nunca pensé que casi un año después yo sería la Paula.&lt;br /&gt;Me llama la atención como la publicidad y la sociedad en general, toma el tema del “amor-desamor” con tanto relajo, se toca como si fuera pan de cada día , tan normal, casi cotidiano; “pasaremos el resto de la vida juntos”, “eres el amor de mi vida”, “mi amor”, esas dichos que dicen tanto, que son de sentimiento tan profundo, son manoseados como si fueran una papa frita a medio comer, son baratas ,de uso rápido, venden y están al alcance de la mayoría.&lt;br /&gt;Ya ni me acuerdo como empezó, lo que sí se, es que representaba todos mi ideales, (o sería que mi ideales se adaptaban al que me quisiera dar cariño?), se mostró un ángel y viví esos días como en un sueño, tenía tanto amor para dar, le hubiera entregado lo que quisiera! no hubiera importado nada, pero ese era yo…., a el parece que el amor, le duro una semana&lt;br /&gt;La publicidad sentirá dolor? se apodera de mí, ya ni siquiera puedo llorar porque pareciese que la sangre se me transforma en veneno y mis linfáticos no pueden depurarla, me inflamo y las lágrimas no me salen, se estancan, pero siguen ahí. No entiendo porque vida me entregas esta bola de fuego que se me metió por la boca y me quema entero, no me la puedo sacar!, me duele!, no existe más descripción que eso, me duele.&lt;br /&gt;Dicen ellos que el primer amor no se olvida nunca, y que pasa conmigo?, que lo único que quiero es olvidar, que hay cosas que se entregan solamente una vez, que es maravilloso, y que pasa conmigo? si se lo entregué a un monstruo con piel de humano, donde queda el recuerdo tan bonito?, si lo cubre un manto de amargura ….&lt;br /&gt;Dicen que es parte de la vida sentir el desamor, hasta le colocan nombres tan patéticos como “mal de amores”, dicen que es normal que te hieran, pero yo me pregunto, como va a ser normal que te dañen gratuitamente?!!, como lo podemos bajar a niveles casi anecdóticos y perdonen que le diga esto, pero no puedo evitarlo, yo no le he hecho daño a nadie!, porque me pasa esto a mí? Cómo pueden hablar de mi alma con nauseas, como si fuera una simple copa que se quebró?, cómo me pueden decir que hay dolores peores si tengo 18 años y no tengo punto de comparación, esto es lo peor que me pasado en mi vida, como les hago entender que me quemo por dentro, que no sale mi ser, cómo me pueden decir que tengo que aprender de esto, que tengo que sacar lo “bueno”, que voy a volver a confiar, ¡cuando no puedo!, cuando mi corazón cerró la comunicación con mi cerebro, cómo me recojo si no me encuentro…&lt;br /&gt;Escribo esta densa carta para canalizar mi dolor, si bien es cierto ni la sociedad ni la publicidad tienen la culpa de lo que me pasa, es una vía de escape, tal vez así encuentro un poquito de paz, solo un poquito, porque es tanto que hoy ni siquiera me conocí al espejo, perdida claridad, lo único que sé, es que mi ser, de seguro, se lleno de compasión.&lt;/em&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;blockquote&gt;&lt;p align="center"&gt;&lt;strong&gt;Porque somos hermanos del sol, podemos amanecer de nuevo, amigos por siempre&lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17154662-115577652347253499?l=moumon.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://moumon.blogspot.com/feeds/115577652347253499/comments/default' title='Comentarios de la entrada'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=17154662&amp;postID=115577652347253499' title='9 Comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/17154662/posts/default/115577652347253499'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/17154662/posts/default/115577652347253499'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://moumon.blogspot.com/2006/08/desde-el-dolor-hace-un-ao_115577652347253499.html' title=''/><author><name>Moumon</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16354276082641687113</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='25' src='http://photos1.blogger.com/blogger/402/1647/1600/moumon.jpg'/></author><thr:total>9</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-17154662.post-115518597914404236</id><published>2006-08-10T00:49:00.000-04:00</published><updated>2006-08-10T15:21:36.716-04:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div align="center"&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:180%;"&gt;&lt;strong&gt;Se nos muere el Pollo con Arroz&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt; (cuento)&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;Vamos pal el mes ya&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;después de rallar la zanahoria pico el ajo &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;em&gt;Las primera semana por ultimo me llamó diciendo que no tenía tiempo&lt;/em&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;En el mismo aceite que voy a freír el pollo echo los ajos &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;em&gt;Nunca lo hablamos, pero siempre lo hicimos, creia que era un acuerdo tácito&lt;/em&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;No, cebollas no le gustan &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;em&gt;Y pensar que de primera yo ni sabía cocinar, era él quien lo hacia, como empecé?…. Ah, de veras, le redujeron la hora de colación&lt;/em&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;salteo el sofrito &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;em&gt;siempre hemos gastado la nada de comida, si somos dos no más ……... si, seguimos siendo dos&lt;/em&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;le echo aceite a la olla y graneo el arroz&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;em&gt;lo que mas me descoloca es que es él quien siempre me ha jodido por estar mas tiempo juntos&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;mierda, esta wea está demasiado filuda......., le echo agua a la olla con arroz y la semitapo&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;em&gt;me acuerdo del principio, (esbozo media sonrisa) ni lo inflaba, nuca ha sido muy lindo, cómo terminamos juntos?......ah, conversando, mil horas conversando&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;echo a cocer el pollo son las dos ya, por mientras que se cuece esta cuestión voy al baño&lt;br /&gt;vuelvo&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;en la mesita cuadrada de metal concubierta de vidrio coloco dos puestos, como siempre, está listo, sirvo dos platos, una taza de arroz para él, siempre me ha dicho que más, engorda me quedo pensando un rato, no se por qué pero me coloco en su asiento. &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;espero veinte minutos&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;era un día bonito, tranquilo, miré por el ventanal, se veía el parque de enfrente, casi las puras copas de los árboles, un poco los juegos, la luz entraba y daba una sensación de tranquilidad,el aire estaba fresco, me acuerdo por que me insistió tanto en que arrendáramos el departamento.&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;em&gt;ya, se me va hacer tarde, pucha, se me enfrió de nuevo&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;el microondas, como miro su plato…..&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;em&gt;su orejas,(media sonrisa), me gusta jugar con ellas, donde estarán?&lt;/em&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Termino, me levanto, tomo mi plato y el de él, el mío lo dejo en el lavaplatos, me quedo mirando de nuevo el suyo en mi mano, me acerco al tacho de la basura &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;em&gt;es increíble cómo los objetos, las personas o lo que sea, cambian de nombre y percepción tan rápido, a veces dependiendo tan solo del espacio fisico o el tiempo en que se encuentren, este arroz con pollo con 450 calorías, tantas proteinas y tantos carbohidratos, que me demoré 20 minutos en preparalo, se va a transformar ahora en basura, solo con el acto de girar mi muñeca&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;/em&gt;&lt;div align="justify"&gt;miro cómo cae la comida al basurero, el arroz lento, sin mucha parafernalia y cuando la fuerza G vence al pollo cae todo de un sopetón, se trasformó en basura, desechos, nada. &lt;/div&gt;&lt;p align="center"&gt;&lt;a href="http://photos1.blogger.com/blogger/402/1647/1600/untitled.0.jpg"&gt;&lt;img style="CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/402/1647/320/untitled.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;a href="http://photos1.blogger.com/blogger/402/1647/1600/untitled.jpg"&gt;&lt;/a&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17154662-115518597914404236?l=moumon.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://moumon.blogspot.com/feeds/115518597914404236/comments/default' title='Comentarios de la entrada'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=17154662&amp;postID=115518597914404236' title='6 Comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/17154662/posts/default/115518597914404236'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/17154662/posts/default/115518597914404236'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://moumon.blogspot.com/2006/08/se-nos-muere-el-pollo-con-arroz-cuento.html' title=''/><author><name>Moumon</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16354276082641687113</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='25' src='http://photos1.blogger.com/blogger/402/1647/1600/moumon.jpg'/></author><thr:total>6</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-17154662.post-115396593354315728</id><published>2006-07-26T22:03:00.000-04:00</published><updated>2006-07-29T00:31:01.390-04:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/402/1647/1600/vitrales.0.jpg"&gt;&lt;img style="FLOAT: left; MARGIN: 0pt 10px 10px 0pt; CURSOR: pointer" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/402/1647/320/vitrales.0.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;span style="font-size:180%;"&gt;Momento&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;Era ese tiempo donde empecé a conocer las calles de Concepción, había vivido 15 años en ella, y no me sabia casi ninguna; la primera vez que se me encendió la llama de aventurero fue un día que me iba del colegio a la casa, a pie porque quería adelgazar(jep), eran alrededor de 15 cuadras, ese día creo que acompañé a una compañera una cuadra mas allá del punto de partida, al despedirme, la primera reacción fue volver a la calle original, donde siempre empezaba el camino a mi casa, en este caso era Chacabuco, taba en Cochrane, y de repente me saltó la revolucionaria idea de irme por esa misma calle, di el primer paso indeciso, luego el segundo y empecé a caminar, me acuerdo de la sensación, darme cuenta que me podía ir por otra calle, una cosa tan simple y burda, para mi fue como descubrir América, podía elegir por donde irme, podía elegir..... esa sensación de libertad era tan extraña, no era todo tan establecido como siempre se me había mostrado, me empecé a fijar en las calles, en las casas, en los árboles, como se agrupaban, las distancias entre uno y otro, la diferencia entre las veredas, unas mas anchas otras mas cortas, era como una pequeña aventurilla y desde ese día empecé a recorrer, cada vez que podía caminaba por todas partes, en mi fuero interno sentía la necesidad de conocer todo, observaba todo, desde la diferencia de colores del asfalto hasta los pajaritos.Un día de octubre, hacia arto frió, pero había un sol medio esquivo, andaba yo en estos recorridos me acuerdo que después de tomar una y otra calle, llegue a la catedral, no se como, llegue al centro, me quede parado hay mirando esa tremenda mole con sus angelitos, con la señora que pide plata, y dije porque no? entremos, estaba casi vacía, caminé hacia adelante, mire el Cristo de la entrada, me llama siempre la atención tan doliente que los hacen.&lt;br /&gt;Seguí, casi al medio me senté y me quede ahí, como andaba con la onda de la curiosidad, me puse a mirar las estatuas, el techo de madera que precioso parece un entre rejado de un kuchen; la virgen de adelante tan serena, en eso estaba cuando paso un fenómeno climático que me fascina hasta el día de hoy. De repente al sol se le ocurrió salir y la catedral se lleno de luz y con esta mi alma, que increíble como la luz penetraba por los vitrales, el barniz de las bancas brillaba como si las hubieran pintando recién, hasta pareciese que la virgen se sonrió, ahí estaba yo, contemplando ese espectáculo maravilloso y comprendí la canción de Eduardo Gatti, Los Momentos, porque no era mas que eso, un momento en la eternidad, que era mió y era especial y que es la vida mas que un cúmulo de momentos, los que buscamos siempre, felicidades pasajeras, paz, tranquilidad, estabilidad, se traducen en reacciones donde predominan lo receptores tipo gaba, momentos nada mas que eso, me sentí tan acorde a la vida, tan en sintonía con esa melodía que no podía escuchar pero si la sentía, esa la luz se fue y el momento paso, porque fue solo eso un momento, el momento.&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17154662-115396593354315728?l=moumon.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://moumon.blogspot.com/feeds/115396593354315728/comments/default' title='Comentarios de la entrada'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=17154662&amp;postID=115396593354315728' title='16 Comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/17154662/posts/default/115396593354315728'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/17154662/posts/default/115396593354315728'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://moumon.blogspot.com/2006/07/momento-era-ese-tiempo-donde-empec.html' title=''/><author><name>Moumon</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16354276082641687113</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='25' src='http://photos1.blogger.com/blogger/402/1647/1600/moumon.jpg'/></author><thr:total>16</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-17154662.post-115387017251745625</id><published>2006-07-25T19:24:00.000-04:00</published><updated>2006-08-16T23:09:59.176-04:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div align="justify"&gt;&lt;blockquote&gt;&lt;span&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;De preguntas y del caminar&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt; &lt;a href="http://photos1.blogger.com/blogger/402/1647/1600/Walking%20the%20Dog.jpg"&gt;&lt;img style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 209px; CURSOR: hand; HEIGHT: 246px" height="293" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/402/1647/1600/Walking%20the%20Dog.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;Desde chico siempre han existido preguntas que me han molestado, no es que me hayan quitado el hambre (¡ojala!), pero si me han hecho detener mi quehaceres mas de alguna vez. En el egocentrismo propio de mi infancia (según Piaget) no entendía por qué la gente podía seguir caminando por la calle, tan tranquila, con la cabeza tan en sus cosas, existiendo, según yo, un vacío tan grande sobre tantos asuntos, de los que me acuerdo en ese tiempo, me picaba uno en particular , era algo así como que si los muertos se iban al cielo, si Dios estaba en el cielo, si la Virgen ascendió al cielo, cómo era posible que existiera las estrellas, el Sol y extraterrestres, que estuvieran por encima de todas estas entidades? Ustedes comprenderán que estos razonamientos a esa edad hacían tambalear mi estructura de la realidad en mala, y marcaron mucho mi infancia, para determinar mi adolescencia. Siguiendo con el paso de mi vida, en la adolescencia me seguía preguntando como la misma gente podía seguir caminando, si existían unos seres que se llamaban pollos, que su existencia era vivir en una jaula de 50 x 50cm, todo el día poniendo huevos, que después supe que no eran otra cosa que la ovulación, ósea la regla, toda su particular vida comiendo cagando ahí mismo donde duermen, ovulando y para rematar su glamoroso final, son tomadas por un brazo de metal de una pata y la sumergen por 3 segundos en agua electrificada, claro si tu lo ves del punto de vista económico es súper conveniente no tienes que contratar a veinte weones que le doblen el pescuezo a miles de gallinas, pero yo no lo podía ver así , o sea la verdad no se si será un exceso de empatía o me quedo tan pegado en la piel cuando un monje budista me dijo que todos los seres vivos tienen derecho a una vida digna, solo Dios puede decidir su suerte (un pensamiento un poco radical, pero me hizo mella) el asunto es que cuado me colocaba en el lugar de esa pobre gallina , me imaginaba en esa jaula con el olor, con 30 mil pollos cacareando al lado mío, colgado de una pata acercándome al agua electrifica, y ahí es donde me daban ganas de llorar, que horror, pero lo que más me sorprendía es que nadie le llamara la atención esto, que nadie se sensibilizara como yo de esos actos, bárbaros, retorcidos y todos los adjetivos negativos que te puedes imaginar. Cómo podía estar escuchando unas personas que por la televisión pedían que se olvidaran de los hechos del pasado, que era necesario para poder seguir adelante con el país, con una ligereza que me daba nervios, me trataba de colocar en el lugar de una persona que al papa lo torturaron y mataron fusilado y a la mamá la violaron con perros, hago el esfuerzo mental y digo, no puedo, realmente no puedo, si cuando alguien le contesta mal a mi mama, a mi me sale un demonio para afuera, no entiendo cómo podría perdonar algo así, como puedo olvidar?, como la gente que va por la calle se olvida de eso? O sea, a mi no se me murió nadie ni me torturaron a nadie gracias a Dios, pero si lo hubieran hecho, no se qué le haría al que me dijera que tengo que olvidar, no entiendo cuando alguien habla de esto le dicen que es comunista o resentido?, yo soy ser humano y el solo hecho de ver que a otro ser humano le pasa eso me duele, me siento impotente, me invade una rabia, no necesito tener ningún color, como siguen caminando? Mas viejo, mis preguntas pasaron a ser tormentos, empezando a afectar mis estados de animo y el preciado sueño, pucha que me cuesta quedarme dormido, una de las que mas me da vergüenza y miedo de pensar y también sentir, es si cuando rezo no estoy llevando esperanzas y agradecimientos al vacío, me da terror esa idea, esa pequeña vocecita que viene de lo mas hondo de mi que me dice, jajaja estúpido a qué le rezas?, me siento culpable, que quieren me criaron como católico, es propio de mi sentir culpa. Creo que quedé pegado en el egocentrismo porque todavía me pasa que no entiendo como la gente puede pasar tan ligera por la vida, sin cuestionarse, será que soy enfermo? Porque me cuestiono tanto las cosas, admiro a mi Papa, a pesar que no comparto la mayoría de sus creencias y sus planteamientos, tiene un firmeza de pensamiento y de Fe tan grande, y mi Mama, que a pesar de haber estudiado filosofía en al U. de C; su fe es tan potente y tiene las cosas tan claras, que me deja lelo, "los dogmas se toman o se dejan, es simple" me decía poco tiempo atrás, me cuesta ser absolutista........ o tal vez tener fe, ahora siento un poco de envidia, jep, por esa gente que pasa por la calle, sin cuestionarse tanto, viviendo el día, sin mas reparos. Ojala pudiera apagar mis neuronas de asociación un rato para poder de repente, dar un paseo con tranquilidad.&lt;/span&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17154662-115387017251745625?l=moumon.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://moumon.blogspot.com/feeds/115387017251745625/comments/default' title='Comentarios de la entrada'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=17154662&amp;postID=115387017251745625' title='6 Comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/17154662/posts/default/115387017251745625'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/17154662/posts/default/115387017251745625'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://moumon.blogspot.com/2006/07/de-preguntas-y-del-caminar-desde-chico_25.html' title=''/><author><name>Moumon</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16354276082641687113</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='25' src='http://photos1.blogger.com/blogger/402/1647/1600/moumon.jpg'/></author><thr:total>6</thr:total></entry></feed>
